Een tussenfase is waar ik me momenteel in bevind. Het voelt niet zo zeer als tussen de wal en het schip, maar eerder als een grote stilte voor de storm. Eind van de maand worden er een aantal externe factoren duidelijk, waardoor ik weet ik welke vorm ik daadwerkelijk van start kan gaan. Februari zal dus alles definitief vormgegeven kunnen worden en dan echt van start. Ondanks dat deze fase het gevoel geeft van overal tussen in te zitten, wat natuurlijk in principe ook is, betekent natuurlijk niet dat er niets verzet kan worden. Een pilot die al in het najaar gemaakt was en waarvan de verwachting was dat het niet door zou gaan, kwam begin januari plotseling op een go uit. Deze nu verder vorm aan het geven en tevens inschatten hoeveel tijd en inspanning het me gaat kosten. Niet alleen de inspanning, maar ook de vergoeding gaan bepalen, zijn mooie cases in deze fase. Daarnaast ga ik ondertussen in huis een werkplek creëren, zodat daar een duidelijk plaats wordt ingericht in plaats van tussen het koken en de afwas door. Kortom ondanks het gevoel van een soort van niemandsland, wil dit niet zeggen dat het een negatieve fase betreft. Het is vooral de focus momenteel heel erg intern houden op straks extern naar buiten te treden. Een niemandsland waar ik nog wel vaker zal gaan vertoeven, of niet soms?
