Risico's inschatten en vooral een hoop wikken en wegen is hetgeen er in mijn hoofd afspeelt de laatste weken. Ben ik te berekend en te behoudend of werk ik aan een goed doordacht plan?
Het is natuurlijk prima om goed beslagen ten ijs te komen, maar ook dan moet het ijs dik genoeg zijn. En het gezegde het kan vriezen en dooien bestaat natuurlijk ook niet voor niets. Alle risico's zijn nooit 100% uit te sluiten, dus voor een deel zal het toch een kwestie zijn van er voor gaan. Onderweg ontdekken wat er op je pad komt en daarop je vervolgweg bepalen. Om het gevoel van blijven hangen te doorbreken voor mezelf een aantal punten opgesteld waar ik zeker van wil zijn, om voor de overige deel risico te kunnen lopen.
Voor een deel daarvan momenteel afhankelijk van anderen, dus soms ook even afwachten. Hierdoor misschien 1 januari niet haalbaar, maar van het voorjaar moet het zeker allemaal helder zijn. Dan dus echt van start en de risico's aangaan. Want dat is toch juist ondernemen het lopen van risico's?
